Contacteer ons voor een online kennismakingsgesprek en we helpen je bij het vinden van een partner die past in jouw liefdevolle bubbel.
Het leven in tijden van Corona, het verhaal van collega An

Het leven in tijden van Corona, het verhaal van collega An

Dag 8 van de lockdown in Tenerife, we zijn een week verder en ik heb besloten me een beetje emotioneel af te sluiten van de realiteit. Naast “de beste versie van mezelf proberen te zijn” kan ik niet veel doen, dus ik besluit to go with the flow….

Ontspullen

De lenteschoonmaak kan niet beter getimed zijn. Het huis blinkt van top tot teen, het monument staat in zijn volle glorie mooi overeind. En we zijn fier, een golf van voldoening kruipt over me heen, alles staat netjes op zijn plaats. Ontspullen brengt rust in je hoofd. Alleen die vervelende stapel papierwerk staat nog in de kast, wachtend om op zijn beurt netjes gesorteerd te worden. Nu ja, dat kan wachten tot….euh mañana? Ik ben er zeker van dat ik morgen opnieuw tijd zal hebben. Vreemd hé, want normaal kan ik daar niet zo zeker van zijn. Dan komt er steevast een belletje van vrienden die willen aperitieven en lekker eten of krijgen we een ingeving om in de auto te springen en naar de andere kant van het eiland te rijden en een heerlijke ongedwongen dag tegemoet te gaan.

Tijdverspilling

Ik heb me voorgenomen om de rollen om te draaien. Na! Ik wil helemaal niet gaan wandelen. Ik zit hier goed op mijn terras, de vogels fluiten en ik geniet van de rust en stilte. Zeg nu zelf, wanneer heb je nog eens tonnen tijd gehad om zomaar kilo’s tijd te verspillen zonder je daar schuldig om te voelen? Tijdens onze vakantie kan dat haast niet, dan moeten we op ontdekking. Nu ja, het is moeilijk. Ik ben groot gebracht met het idee dat tijd kostbaar is en dat we het nuttig moeten besteden. Efficiëntie, noemen ze dat. Vandaag mogen we de efficiëntie laten varen. Een puzzel maken van 1000 stukjes, blij zijn en alles terug in de doos steken. Geen probleem.

Luxepoes

Dure verzorgingspakketten zijn niet aan mij besteed. Geef mij maar een ontsminkingscrème van diadermine, een top product voor enkele euro’s. Maar wat ik zeker niet kan missen is mijn maandelijkse afspraak bij de pedicure. Mijn gedachten glijden af naar haar dwingende eis om zeker niet mijn nagels zelf te knippen. Maar nood breekt wet. Mijn tenen lijken stompjes en de uitgroei van de permanente lak is duidelijk zichtbaar. En dan bedenk ik me dat de resterende hoeveelheid kleur op mijn nagels de status van de lockdown zal weergeven. Dit noemen ze letterlijk “de situatie op de voet volgen”. Mooi is iets anders, maar ik hoop dat er nog een tikje kleur overschiet op het einde van deze opsluiting.

Knuffelen

Ik ben een tikje jaloers als ik naar mijn broer in België bel. Ze mogen buiten “lopen, fietsen, rennen vallen en weer opstaan….”. In het nieuws zie je mensen in parken een ijsje eten. Wij mogen niets. Ik troost me met de gedachte dat we het hier warmer hebben en de zon vaker schijnt. S’avonds kijken we Netflix. Ik krijg een aantal sciencefiction films voorgeschoteld over een pandemie en het einde van het wereld. We houden het bij een spannende triller (1ste episode van Marcella by the way). Ik zie mensen knuffelen, kussen en de handen schudden. Help! Is dat normaal? Hou toch een beetje afstand. Toch vreemd dat ik tv moet kijken om een glimp op te vangen van het echte leven. En grappig hoe snel een mens zich aanpast aan een nieuwe norm. Zal ik in de toekomst nog ongedwongen mensen kunnen knuffelen?

Kidsproof

Als mama probeer je vaak alle ballen in de lucht te houden. Dat is nu niet anders. Checken of iedereen oké is en inspringen waar nodig. Ik heb alle lof voor de ouders met kleine kindjes, en vandaag nog meer! Wanneer ons 13 jarig onstuimig energiebommetje in ons bed komt gesprongen en mij groet met de woorden “goeiemorgen, allerliefste mamaatje van de wereld!”, dan kan de dag echt niet beter starten. Maar wanneer enkele uren later die lipjes naar beneden zakken en nog maar weinig woorden de revue passeren, dan weet ik hoe laat het is. Ik heb vaak artikels gelezen over kinderen die zich moeten vervelen, dat is goed voor hen. Wel “now is the time”. Ik kan niet alle ballen in de lucht houden. Kids zijn ook verantwoordelijk voor hun eigen invulling van de dag. Al doet het me wat als Ferre zegt dat alle dagen op elkaar lijken. En, “wanneer kunnen we eens gaan jetskiën?” Hallo, aarde aan Ferre….het zal nog een tijdje duren jongen. Straks eens yahtzeeën of samen wortelstoemp maken?

Food for thought

“Eten maken” krijgt een centrale plaats in de invulling van de dag. Al zijn we echte foodies, in het normale leven zijn we meer gefocust om de culinaire verwennerij buitenshuis te zoeken. Maar ik geniet zeker van een zelfgemaakte maaltijd. Uitgangspunt is nu om extra vitamientjes binnen te krijgen maar daarnaast vooral iets lekkers te maken, een feestje in je mond, een happy meal, dat hebben we nodig. Ik heb nu eindelijk tijd om die pulpo een paar uur op het vuur te laten staan, ik moet niet weg. Doch volg ik de restaurants die leveren aan huis, we zijn fan! Eten is noodzakelijk, maar een maaltijd brengt zoveel meer….gezelligheid, plezier, momenten rond de tafel gevuld met luchtige verhalen. Stof tot nadenken.

Ik hou de luchtigheid van het leven zo lang mogelijk vast. De natuur herstelt zich. Zo mooi om te weten dat er tussen de straten van Venetië terug helder water vloeit. De natuur herstelt, de vogels blijven fluiten. Gelukkig, die weten van niets. En wij, we hebben elkaar en ook nog eens WIFI ;-).

An Struelens

Related posts

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *